Χρόνος ανάγνωσης 1 λεπτό
Κατά τη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1 εδ. β` ΚΠολΔ όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του από το άρθρο 19 του ν. 2915/2001 «αν στις ειδικές διατάξεις των ειδικών διαδικασιών δεν ορίζεται διαφορετικά α) οι προτάσεις κατατίθενται στο ακροατήριο, β) όλοι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί προτείνονται προφορικά και όσοι δεν περιέχονται στις προτάσεις καταχωρίζονται στα πρακτικά…. «κατά δε τη διάταξη του άρθρου 256 παρ. 1 περ. δ` του ιδίου Κώδικα τα συντασσόμενα από το γραμματέα πρακτικά συνεδριάσεως περιέχουν «όσα έγιναν κατά τη συζήτηση και ιδίως…τους ισχυρισμούς, τις αιτήσεις και τις δηλώσεις των διαδίκων….τις καταθέσεις των μαρτύρων….».
Από την πρώτη των διατάξεων αυτών συνάγεται σαφώς, ότι στις υποθέσεις που δικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 έως 676 ΚΠολΔ), όπου δε είναι υποχρεωτική η κατάθεση προτάσεων, οι διάδικοι οφείλουν να προτείνουν όλους τους αυτοτελείς ισχυρισμούς τους, όπως είναι και η ένσταση καταχρήσεως δικαιώματος, προφορικά κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο και επί πλέον οι ισχυρισμοί αυτοί καταχωρίζονται στα πρακτικά με σαφή (έστω και συνοπτική) έκθεση των γεγονότων που τους θεμελιώνουν (άρθρο 262 ΚΠολΔ), εκτός αν περιέχονται στις κατατιθέμενες στο ακροατήριο προτάσεις απαιτείται, δηλονότι, σε κάθε περίπτωση προφορική πρόταση των ισχυρισμών που «ως γενόμενο κατά τη συζήτηση» σημειώνεται στα πρακτικά.
Από τη δεύτερη δε των άνω διατάξεων συνάγεται, ότι η κατά την πρώτη τούτων σημείωση της προφορικής προτάσεως του ισχυρισμού στα πρακτικά πρέπει να προκύπτει ευθέως εκ του περί των προτάσεων και των δηλώσεων τμήματος αυτών και δεν επιτρέπεται έμμεση συναγωγή της προτάσεως αυτών, είτε εκ του περιεχομένου των ακολούθως καταχωρουμένων μαρτυρικών καταθέσεων, είτε εκ του περιεχομένου των υποβαλλομένων εγγράφων προτάσεων.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως κατά το πρώτο μέρος του από το άρθρο 559 αριθμός 14 ΚΠολΔ προβάλλεται η πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παρά το νόμο εκήρυξε απαράδεκτο τον προταθέντα πρωτοδίκως και επαναφερόμενο στο δεύτερο βαθμό ισχυρισμό της καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της αγωγής εκ του ότι ο ισχυρισμός προτάθηκε μόνο με τις κατατεθείσες κατά τη συζήτηση προτάσεις εξειδικεύεται δε η άνω πλημμέλεια στην κακή εκτίμηση του περιεχομένου των πρακτικών στα οποία δεν διατυπώνεται ευθέως ότι έγινε προφορική πρόταση του ισχυρισμού κατά τα προβαλλόμενα στο λόγο, εμμέσως όμως συνάγεται ως γενόμενη η προφορική πρόταση του άνω ισχυρισμού και ειδικότερα εκ του περιεχομένου των καταθέσεων των μαρτύρων, που αφορά και γεγονότα θεμελιωτικά του ισχυρισμού αυτού. Κατά τις ανωτέρω όμως σκέψεις το γεγονός της προφορικής προτάσεως του ισχυρισμού δεν μπορεί να συναχθεί εμμέσως από το ανωτέρω περιεχόμενο των μαρτυρικών καταθέσεων, ούτε αρκεί μόνο η έκθεση του ισχυρισμού στις έγγραφες προτάσεις του ενισταμένου. Συνακόλουθα με τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως κατά το μέρος που παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια.
Χριστίνα Κ. Αρβανίτη, Δικηγόρος
info@nomikiefimerida.gr